හීනය....

නොතෙරෙන කාලයෙ සිට

පෙම් කළෙමි හඳ ඔබ වෙත,
අදිටන් කළෙමි විරියෙන

දිවි ගෙවන්නට ඔබ මත...

සඳ දිහාවෙම නෙත යොමා
තරණය කළෙමි නිතැතිනා

පොළෝ තලයෙන් මාත් නොදැනම

ටිකෙන් ටික මම නික්මුනා...

හිඳින්නෙ මම හඳ මත

පැතූ ලෙස පෙර සිතු ලෙස,
කවුරුවත් නැත දකිනට

නෙත ගැටෙන දුර මානෙක...

නිමිත්ත 
බහ තොරන කාලයේ ඉදල අපිට හීන තියෙනව. සමහර හීන කාලයත් එක්කම අමතක වෙලා ගියත් සමහර හීන හැබෑ කරගන්න අපි උපරිම උත්සහය දරනව.
සමහරු ඒ හීනෙ සැබෑ කරගන්නෙ ලෞකික ජිවිතයෙ අපි තියාගත යුතු මානුශික බැදීම් ගැන වත් තුට්ටුවකට මායිම්කරන්නෙ නැතුව.

එහෙම අය සමහර විට හීනෙ හැබෑ කර ගනීවී. හැබැයි ඒ හීනෙ සැබෑ කරගත්ත සතුට බෙදා  ගන්නවත් හිතවතෙක් ළඟ නොහිඳීවි.

පුංචි තරුව........

දුටුවෙමි ඈත අහසේ
දුලනා පුංචි තරුවක්...
හිමි කරගනු බැහැයි දනිතත්
ආදරෙන් බැදෙමි මං,
බැලුවෙමි අහස පසු දිනෙක
දුටුවේ එදින සද පුන්...
අමතක කරමි මම
අමාවක දා දුටු පුංචි තරුව නුඹ...

නිමිත්ත.................
මෙම් මීට බොහොම කලකට පෙර ලියවුනකි.
අත්දැකීම් අඩු ලුහුඩුතාවය හෝ මෙය මෙසේ විනැයි කිව නොහැකි කාරණා මත අහම්බයෙන් අයෙක් ආදරය කරන්නට පෙලබෙති.
කාලානුරූපී චෛතසික විපර්‍යාසය නිසාවෙන් ඒ අහබු තීරණය පසු විපරම් කරන්නට කටයුතු යෙදුනු කල අළුත් ගමනක් ඇරබීමට පෙලබීම සාහසික යැයි කිව හැක්කේ කාටද? කුමන පදනමක සිටද????